άρθρα - Άρθρα

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που, κάποτε, έτυχε να έρθουν διακοπές στις Σπέτσες, έστω και για ένα Σαββατοκύριακο, και από τότε δεν έχουν ξεκολλήσει από το νησί. Για την ακρίβεια, οποιοσδήποτε πατήσει το πόδι του σ’ αυτόν τον τόπο, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, δένεται τόσο πολύ με αυτόν που νιώθει πως πάντοτε άνηκε εκεί. Είναι μυστήριο το πως γίνεται να νιώθεις τόσο οικεία με ένα μέρος, ακόμα κι αν το βλέπεις για πρώτη φορά.
Η αλήθεια είναι πως η φιλοξενία των Σπετσιωτών είναι το κάτι άλλο. Στο νησί θα συναντήσεις ανθρώπους χωρίς ίχνος καχυποψίας στα πρόσωπα τους, ανθρώπους που θα σε καλωσορίσουν στον τόπο τους και θα σε προκαλέσουν να τον κάνεις και δικό σου. Γιατί είναι τόσο βαθιά χαραγμένη μέσα τους η φιλοξενία, που δέχονται πολύ εύκολα τη διαδικασία να χαρίσουν τον τόπο τους σε οποιονδήποτε τον επισκέπτεται. Το νησί ανήκει σε όσους είναι πάνω σε αυτό, όπως και σε όσους τους λείπει και σε αυτούς που το νοσταλγούν… Μην παραξενευτείτε, λοιπόν, αν στο διπλανό σπίτι από εκεί που μένετε, σας καλέσει ο “γείτονας” για έναν καφέ, για μια κουβέντα. Αν σας χαμογελάσει στο δρόμο και πει μια καλησπέρα ένας παππούς, μια γιαγιά ή το εγγόνι τους. Από τη στιγμή που ήρθατε στο νησί, σας θεωρεί πρόσωπο φιλικό και θεωρεί υποχρέωση του να σας αγκαλιάσει σε αυτόν τον τόπο. Και αυτό είναι κάτι που περνάει από γενιά σε γενιά.
Πέρα, όμως, από όλα αυτά, υπάρχει και κάτι άλλο. Και αυτό το κάτι άλλο είναι αυτό που σου βγάζει το νησί από μέσα σου, με μαγικό τρόπο. Σε κάνει να νιώθεις κάπως αλλιώς, δύσκολο να το περιγράψεις. Είναι κάτι σαν να σου ξυπνάει κάποιες αναμνήσεις από τις διακοπές των παιδικών σου χρόνων, από την ανεμελιά, την ξεγνοιασιά που υπήρχε κάποτε μέσα στον καθένα. Ή ακόμα και από τις διακοπές που δεν κατάφερε κάποιος να κάνει ποτέ, από την ξεγνοιασιά που δεν μπόρεσε να νιώσει, ακόμα και σε τρυφερή ηλικία. Αυτό το μέρος, έχει αυτό το μαγικό ραβδάκι, να σε κάνει πάλι παιδί. Προσφέρει τη φιλοξενία του και το ίδιο το νησί, όχι μόνο οι κάτοικοι του. Οι διακοπές στις Σπέτσες είναι σα να απολαμβάνεις έναν ελαφρύ ύπνο, ύστερα από μια μέρα γεμάτη προβλήματα και άγχος.
Κι έτσι, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, αρχίζει το νησί να γίνεται σπίτι σου. Δένεσαι σε μεγάλο βαθμό μαζί του. Είναι ένα κομμάτι από σένα! Κι όταν ξανάρθεις, είναι σα να πηγαίνεις στην παρέα σου, πας πάλι για να δεις τα φιλαράκια σου. Είναι αυτό που ένιωθες τότε που τέλειωνε το σχολείο και άρχιζαν οι καλοκαιρινές διακοπές. Γιατί είπαμε, ξαναγίνεσαι παιδί… Είναι ένας τρόπος μύησης αυτό που κάνει έναν άνθρωπο να γίνεται ένα με το νησί, που όμως δεν χρειάζεται καμία μυστική διαδικασία, αρκεί μια βόλτα σε αυτό και θα το καταλάβει.
Είναι πάρα πολλοί αυτοί που όταν βρέθηκαν στο νησί, αποφάσισαν να αγοράσουν ένα σπίτι εδώ. Τους βλέπεις κι έρχονται σε κάθε ευκαιρία. Ακόμα κι ο μόνιμος κάτοικος νιώθει πως αυτοί οι άνθρωποι ανήκουν στο νησί, είναι πλέον Σπετσιώτες. Γιατί όποιος έρχεται εδώ, αυτομάτως ανήκει στην οικογένεια μας, είναι ένας από μας. Από κάποια στιγμή και μετά, ο επισκέπτης καταλαβαίνει πως κυλάει σπετσιώτικο αίμα στις φλέβες του. Κι έρχεται ξανά και ξανά… Γιατί δεν μπορεί, πλέον, να απαρνηθεί την οικογένεια του, τους φίλους του, την παρέα του. Τους έχει ανάγκη. Έχει ανάγκη τη σπετσιώτικη ζωή με τους χαλαρούς ρυθμούς της, μακριά από τα προβλήματα και τα άγχη.
Είναι, πραγματικά, πολύ όμορφο να πηγαίνεις σ’ ένα μέρος διακοπές και να βρίσκεις δικούς σου ανθρώπους. Να πηγαίνεις για καφέ, για ποτό, για φαγητό και να σε χαιρετάνε άνθρωποι που ενώ είχες κάποιο διάστημα να τους συναντήσεις και να τα πεις μαζί τους, αυτοί σου ανοίγουν την καρδιά τους, σα να μην είχατε χαθεί ούτε μια μέρα. Είναι ωραίο να ανήκεις στην οικογένεια των Σπετσών!
Π.Καναβός

Αξιολόγηση Χρήστη: / 2
ΧείριστοΆριστο