άρθρα - Άρθρα

Η Αλίκη στο νησί των θαυμάτων

Ακούγεται ίσως υπερβολικός ο τίτλος, πραγματικά όμως απαιτείται κάτι εντυπωσιακό για να προετοιμαστεί ο αναγνώστης, για ότι ακολουθεί! Ασφαλώς δεν αναφέρομαι στη συγγραφική μου ικανότητα –η οποία μεταξύ μας είναι τόσο εξελιγμένη όσο ο Homo Neanderthal- αλλά στον τίτλο: «Το νησί των θαυμάτων»!

Δεν θα προσπαθήσω να περιγράψω το καλοκαιρινό πρόσωπο των Σπετσών, αυτό που τόσο γλυκά και λυρικά υμνείται σε γειτονικά άρθρα. Οτιδήποτε προσθέσω θα είναι απλά περιττό.

Θα αναφερθώ στην πρώτη μου επαφή με το χειμωνιάτικο πρόσωπο του νησιού. Δεν είχα την τύχη να περάσω
στις Σπέτσες, τα πρώτα χρόνια της ζωής μου.
Από μια άλλη οπτική γωνία όμως, είχα την τύχη να το πρωτογνωρίσω στα παιδικά μου χρόνια, κατά την
περίοδο δηλαδή της ζωής μας που οι εικόνες, οι ήχοι και οι μυρωδιές ριζώνουν μέσα μας και αποκτούν τόση
δύναμη ώστε συχνά καθορίζουν μεταγενέστερες επιλογές μας.

Τα καλοκαίρια στο νησί, τα γνώρισα προοδευτικά, μεγαλώνοντας και συνειδητοποιώντας τον εαυτό μου.
Ο πρώτος χειμώνας όμως, ήταν αποκάλυψη!Χωρίς αυτοβιογραφική διάθεση, θα προσπαθήσω να περιγράψω
τη Χειμωνιάτικη Εικόνα του νησιού, σύμφωνα με τις εντυπώσεις που άφησε σ’ εμένα αλλά και σε όλους
όσοι είχαν την ευλογία να μη θεωρήσουν την ομορφιά του δεδομένη.

Έχετε διαβάσει για τη μιζέρια της ελληνικής επαρχίας;; Ε, εδώ αυτό δεν υπάρχει! Έχει αυτός ο τόπος μια απροσδιόριστη ιδιότητα να σε πηγαίνει ένα «κλικ» παραπέρα και να σε ταξιδεύει στη Χώρα των Θαυμάτων, όπως εσύ την έχεις ονειρευτεί.

Κατ’ αρχήν, στις Σπέτσες δεν ισχύει το προγνωστικό δελτίο καιρού! Από τις δέκα προγνώσεις για τοπική κακοκαιρία, μονάχα οι δύο θα ισχύουν τελικά! Οι μετεωρολόγοι σκίζουν τα πτυχία τους και οι παρουσιαστές δελτίων ειδήσεων, δαγκώνουν με λύσσα τα ακουστικά τους! Έχει τη χάρη του όμως! Σε κάνει να αισθάνεσαι ότι είσαι σε τροπικό νησί, μέχρι που κοιτάς ψηλά, ανησυχώντας μήπως πέσει καμιά καρύδα στο κεφάλι σου!

Ακόμα όμως κι όταν τα γυρίσματα του καιρού μας επαναφέρουν στην γεωγραφική πραγματικότητα, η Φύση μας αποζημιώνει αποκαλύπτοντας εκπληκτικές εικόνες σε αυτόν τον τόπο!

Το γκρι-γαλανό της Θάλασσας συναγωνίζεται τις αποχρώσεις του Ουρανού την ώρα που ο Βοριάς ως τελευταίος αντάρτης μαχητής ορμά στις γειτονιές και χαστουκίζει τα ξύλινα παραθυρόφυλλα που λησμονήθηκαν ανοιχτά. Τα κύματα πεισματικά ξεσπούν στους γιαλούς, που χωρίς αντίσταση παραδίνονται και υποτάσσονται στη δύναμή τους.

Η Θάλασσα είναι ένας οργανισμός ολοζώντανος, και επίμονα μας το δηλώνει αλλάζοντας συνεχώς την όψη της και παίζοντας με τα παραδοσιακά καΐκια που ξαπόστασαν σε κάποιον όρμο. Οι άνθρωποι εδώ δεν φοβούνται να δεχθούν το τραχύ χάδι του Βοριά, τη μπόρα που απότομα ξεσπά και γυαλίζει τα κεραμίδια των σπιτιών. Το χώμα δέχεται με ευγνωμοσύνη τη Βροχή και προετοιμάζεται να αναδείξει αρωματικούς θάμνους και πολύχρωμα αγριολούλουδα. Το πευκοδάσος αφήνει το καθαρό νερό να ξεπλύνει τα σκουροπράσινα αρχαία του φύλλα και με επίγνωση της σοφίας του, αφήνει τον χρόνο να κυλάει.

Η βροχή σταματά, ο αέρας καταλαγιάζει και το τοπίο ολοκάθαρο καμαρώνει στις ηλιαχτίδες που ξετρυπώνουν λαθραία μέσα από τα σύννεφα. Οι ντόπιοι –ως αλλοτινοί μυημένοι- με μεγάλους περιπάτους ανανεώνουν τους μυστικούς όρκους πίστης στο νησί.

Η λύση του μυστηρίου, το κλειδί για την Πόρτα του Παραδείσου, βρίσκεται εδώ και περιμένει τη στιγμή που θα το αναζητήσεις,

Νατάσα Π.

Αξιολόγηση Χρήστη: / 2
ΧείριστοΆριστο